Eksperymentalne stanowisko do integracji i prezentacji widoków przestrzennych

Celem projektu jest opracowanie technik informatycznych umożliwiających: osadzanie obiektów wirtualnych w obrazie zarejestrowanym parą stereo-kamer z uwzględnieniem głębi obrazu i przesłaniania obiektów, śledzenie zmieniającej się pozycji widza względem prezentowanej mu sceny 3d i generowanie jej stereoskopowych widoków dostosowanych do punktu obserwacji określonego położeniem widza. Zostanie przeprowadzona analiza obrazu stereowizyjnego pod kątem detekcji głębi i automatycznej selekcji planów w obrazie. W tak przygotownej scenie będą osadzane sztucznie wygenerowane obiekty przestrzenne. Wykorzystane będą systemy służące do projekcji 3d jak ekran i okulary stereo. Prezentacja taka ma być spersonalizowana dla konkretnego widza, to znaczy konieczne będzie śledzenie w czasie rzeczywistym usytuowania widza w stosunku do wirtualnego obiektu i odpowiednie dla powiązanego z widzem punktu widokowego generowanie obrazu. Projekt łączy następujące tematyki badawcze: analiza sekwencji obrazów stereo w celu uzyskania informacji o głębi a następnie segmentacja tych obrazów ze względu na położenie obiektów (wydzielenie planów w obrazie). synteza pozyskanej informacji o trójwymiarowej strukturze obrazu oraz sztucznie wygenerowanych siatek w celu osadzenia obiektów wirtualnych w środowisku zarejestrowanym parą stereokamer z uwzględnieniem głebi obrazu i przesłaniania planów. śledzenie użytkownika w czasie rzeczywistym metodami wizyjnymi oraz zbudowanie relacji pomiędzy układami odniesienia związanymi z prezentowanym obrazem stereo i układem rzeczywistym związanym z użytkownikiem. generowanie widoków sceny 3d w czasie rzeczywistym dla zmieniających się w czasie punktów widokowych powiązanych z usytuowaniem użytkownika (lub użytkowników) w scenie. przetwarzanie danych pochodzących ze skanów 3d pod kątem ich prezentacji. Skany takie wykonywane są z dużą dokładnością i ich przetwarzanie charakteryzuje się znacznymi wymaganiami w stosunku do zasobów komputera. Dla celów wizualizacji, która ma być generowana w czasie rzeczywistym może więc istnieć potrzeba dynamicznej zmiany precyzji odwzorowania siatki obiektu w zależności od tego w jakiej odległości od wirtualnego obiektu znajduje się widz oraz z jakiego kierunku i z jaką dokładnością obiekt ma być prezentowany.