Łamanie nierówności Leggetta-Garga w otwartych układach kwantowych

Łamanie nierówności Leggetta-Garga oznacza wykazywanie przez układ jednego z typów korelacji nieklasycznych, które wykazują kwantowe obserwable mierzone w różnych chwilach czasu. Korelacje te są stosowane np. do testów makroskopowego realizmu, oceny „kwantowości” układu lub w protokołach w teorii informacji. Pomimo dobrze ugruntowanych wyników dotyczących korelacji w czasie dla układów zamkniętych, układy otwarte są nadal słabo zgłębionym tematem. Głównym celem prezentowanych badań jest określenie wpływu oddziaływania z zewnętrznym otoczeniem na zasób nieklasycznych korelacji właściwego podukładu mierzonego. W niniejszej pracy zaprezentowano różne fizyczne modele układów otwartych tj. słabe sprzężenie z otoczeniem termicznym, perturbacja wywołana białym szumem czy sprzężenie typu spin-spin. Otrzymane wyniki pokazują, że otoczenie może wywierać nietrywialny wpływ na korelacje obecne w podukładzie.